#5 Petrus in Leiden

IMG_4289(St. Peter’s Confessions: a Dan-Brown type novel about Leiden’s connection with one of Christianity’s founders – light summer reading involving Leiden’s major festival, scholars and students, biblical interpretation, Aramaic and Greek, early Christian history and sixteenth-century Leiden history.)

Om niet de indruk te wekken me zelfs in de zomervakantie alleen maar met het serieuzere werk bezig te houden, tussendoor een aanrader voor de Leidse hit van de afgelopen weken, De bekentenissen van Petrus.  De auteur, Jeroen Windmeijer, heeft nog een tijdje bij Godsdienstwetenschappen in Leiden gestudeerd, nadat hij al gepromoveerd was op een antropologisch onderzoek dat hij zeer leesbaar publiceerde onder de titel Ponchos, panfluiten en paardestaarten (Amsterdam 2004). Ik ga niet teveel zeggen over deze goed geschreven thriller à la Dan Brown (oudere onderzoeker en mooie studente beleven spannend avontuur, met vrienden en collega’s die er toch anders in blijken te zitten dan gedacht), maar het verhaal dat je van de ene naar de andere vertrouwde Leidse locatie meesleurt, met op de achtergrond de vrolijke chaos van 2 en 3 oktober, begint met een intrigerende archeologische vondst – u raadt het al: iets met de apostel Petrus in Leiden. Als je van Dan Brown en van Leiden houdt, is het daarom sowieso een aanrader. Dat is het ook voor iedereen die enigszins bekend is met de Faculteiten Geesteswetenschappen en Archeologie: niet meteen een pyschologische sleutelroman, maar het wereldje is met prettige ironie in beeld gebracht.

De belangrijkste reden om er niet alleen in het café maar ook hier een paar woorden aan te wijden, is het feit dat ik me bij het lezen weer realiseerde hoe gemakkelijk (althans vanuit het perspectief van de lezer) een goede schrijver een oud verhaal een hele nieuwe betekenis kan geven. Daarvoor hoeven de vertrouwde gegevens maar net even anders voorgesteld te worden en alles wat we al hadden krijgt een nieuwe betekenis. Ik ga de clou hier niet weggeven, maar in ieder geval speelt via een bijzondere Aramese briefwisseling (ja, er is toch nog een link met m’n vak) ook Judas een belangrijke rol. Zonder ook maar enigszins te pretenderen de geschiedenis te willen herschrijven, laat Windmeijer ons even nadenken over de vanzelfsprekendheden in de gangbare interpretatie van de vroegste geschiedenis van het christendom, gebruikmakend van wat voor velen de ultieme droom van de historische onderzoeker lijkt: de vondst van die ene bron die al het eerdere in een nieuw licht zet. En daarmee is het ook voor m’n vakzusters en -broeders uitstekende vakantieliteratuur, ook als je helemaal niet op zo’n nieuwe bron zit te wachten (omdat je al moeite genoeg hebt om wat je wel hebt tot een kloppend verhaal te maken). De literaire verbeelding die de ontbrekende puzzelstukjes aanvult en de puzzel daarmee verassend anders afmaakt, laat mij in ieder geval weer met net wat meer creativiteit kijken naar de bronnen die bij mij op tafel op interpretatie liggen te wachten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s